Գյուղատնտեսություն

Գյուղատնտեսության ոլորտի պետական քաղաքականության հիմքում պետք է ընկած լինի հան­րության պարենային անվտանգության հիմնահարցը՝ հաշվի առնելով նաև պատերազմի վերսկսման հավանականությունը։ Հայաստանում գյուղատնտեսությունը պետք է միտված լինի ստա­նալ բնական, էկոլոգիապես մաքուր արտադրանք՝ այն դարձնելով բրենդային քաղաքականություն։ Գյու­ղատնտեսական արտադրանքի ներմուծումը պետք է հասցնել նվազագույնի՝ այն փոխարինելով տե­ղում արտադրված որակյալ արտադրանքով։ Արտադրության ոլորտում, նաև պետական աջակ­ցու­թյամբ, պետք է աստիճանաբար կիրառել միջազգային լավագույն փորձառությունն ու նորագույն տեխ­նոլոգիաները, ոլորտում ծախսվող էներգիան հնարավորինս փոխարինել արևային և վերականգնվող այլ էներ­գա­տեսակներով:

Կարելի է արձանագրել, որ գյուղատնտեսության ավանդական ձևերը սպառել են իրենց և հետագա շարժընթացը պետք է գնա դեպի ինտենսիվացումը (ջերմային տնտեսությունների հիմնում) և խոշորացումը։

Սրա համար թիվ մեկ մարտահրավեր ու թիվ մեկ ներուժ ենք համարում ոռոգման համակարգը։

Առկա ոռոգման համակարգը ի վիճակի չէ գյուղացիական բոլոր տնտեսություններին ապահովել անհրաժեշտ քանակությամբ և որակով ոռոգման ջրով։

Այս ոլորտում խնդիրները լուծվելու են հետևյալ ռազմավարությամբ․

  • «Ջրօգտագործողների ընկերությունների մասին» օրենքում փոփոխություններով բացառել դրանց զավթումը խոշոր հողատերերի կողմից, ճնշումները տեղական, մարզային կամ կենտրոնական իշխանությունների կողմից։ Օրենքի փոփոխությամբ պետք է երաշխավորվի ՋՕԸ-ների անկախությունը, ժողովրդավարությունը և գյուղացուն հաշվետվողականությունը,
  • ջրերի կառավարման միասնական ծրագրի համակարգը կատարելագործել այնպես, որ կապակցվեն այս ոլորտին առնչվող տվյալներ տիրապետող պետական բոլոր կառույցների բազաները։ Համակարգը հասանելի դարձնել յուրաքանչյուր քաղաքացու, որպեսզի ամեն ջրօգտագործող կարողանա ստանալ իր և մնացածների սպառած ջրի, դրա դիմաց վճարումների վերաբերյալ տեղեկատվություն։
  • գտնել ներդրողներ և մասնավոր-հանրային համագործակցությամբ սկսել ջրամբարաշինարարության ծրագրեր։ Տասը տարվա ընթացքում կառուցել մի քանի առաջնային անհրաժեշտության ջրամբարներ,
  • ոլորտում կառավարման արդյունավետության բարձրացման միջոցով կանխատեսվող մոտ 20 տոկոս խնայողություններն անընդհատ ուղղել մաշված ենթակառուցվածների վերականգնմանը,
  • տասը տարի հետո կանխատեսում ենք ինքնածախսածածկվող ՋՕԸ-եր, որոնք, ըստ էության, հիմք կդառնան կոոպերատիվների, որոնք գյուղացիներին կմատուցեն նյութատեխնիկական ապահովման ծառայություններ, իսկ հետագայում մթերման/արտահանման ծառայություններ՝ միևնույն ժամանակ չավելացնելով շահույթի բեռը ինքնարժեքի վրա,
  • մշակելու և ներդնելու ենք օժանդակության գործիքներ, որոնց միջոցով կկարողանանք համաֆինանսավորել կաթիլային ոռոգման և հակակարկտային ցանցերի ներդրումը գյուղացիների կողմից։ Միանվագ խոշոր աջակցության և դրան հաջորդող տարիների ընթացքում վերադարձվող գումարների կուտակման միջոցով հասնելու ենք նրան, որ հաջորդ անգամները գյուղացին կարողանա ինքնաֆինանսավորել այդ համակարգերի ներդրումը,
  • ստեղծելու ենք ժամանակակից տեսական-կիրառական գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների վերապատրաստման և ուսումնաարտադրական կենտրոն։